Taxi's in Barcelona

Er zijn tal van mogelijkheden om je in Barcelona te verplaatsen, ondermeer via metro, bus of tram. Maar op sommige tijdstippen of voor bepaalde trajecten kan het noodzakelijk zijn om een taxi te nemen. Vandaar dat ik in deze post even de informatie over de werking van de taxi’s in Barcelona op een rijtje wil zetten.


De taxi's in Barcelona zijn herkenbaar aan hun zwart met gele kleur. Voor hun diensten zijn twee tarieven van toepassingen. Enerzijds zijn er de prijzen voor verplaatsingen binnen de agglomeratie van de stad en anderzijds bestaan er tarieven voor verplaatsingen van of naar een plek buiten de stad. In deze post zal ik het enkel hebben over de taxitarieven binnen de stad.

Voor het bepalen van de taxiprijs wordt altijd een taximeter gebruikt. Die staat steeds vooraan in de taxi op een goed zichtbare plaats. De chauffeur moet de meter aanschakelen bij het begin van de reis en hem stoppen als de bestemming bereikt is.

Als je bagage hebt, zal de taxichauffeur helpen om deze in de koffer van het voertuig te plaatsen. Roken in taxi’s is verboden. Als je wil dat een taxi op je wacht na een rit te hebben gemaakt, dan mag de bestuurder je vragen om de prijs totnogtoe te betalen en een extra prijs van een half uur wachttijd (zie de tarieven hiervoor onderaan). Als je niet binnen de afgesproken tijd terug bij de taxi bent, mag de bestuurder de service beëindigen.

Belangrijk is te weten dat de geldende tarieven altijd worden getoond op een sticker die hangt aan de ramen achter in de taxi en dat de bestuurders altijd wisselgeld bij zich moeten hebben terug te kunnen geven op 20 euro.


Om in Barcelona een taxi te nemen kun je naar één van de vele taxistopplaatsen gaan. Op die stopplaatsen moet je het eerste voertuig nemen dat geparkeerd staat. Je kunt ook een vrije taxi (met het licht op groen) tegenhouden op straat door met de hand een signaal te geven. Dat doe je best aan een hoek.

Het is ook mogelijk om per telefoon een taxi te bestellen. Er zijn meer dan 20 taxicentrales actief in Barcelona waarvan ik hier een aantal telefoonnummers vermeld:
- Catalunyataxi: 932191412
- Ràdio Taxi Barcelona: 902222111
- Ràdio Taxi 033: 933033033
- Teletaxi Barcelona: 932134131

Als je een taxi per telefoon gereserveerd hebt, zal hij aankomen op de gevraagde plaats met de taximeter reeds in werking. Het bedrag dat betaald moet worden voor de rit tot aan de afgesproken instapplaats is echter beperkt. Verder in deze tekst, bij de tarieven, kun je dit maximumbedrag vinden.

Voor wat betreft de taxiprijzen in Barcelona stad, zijn er twee tariefklassen van toepassing. Voor alle duidelijkheid, de vermelde prijzen zijn de tarieven voor 2011.

Tarief 1 is geldig op werkdagen van 20 tot 8 uur en op weekend- en feestdagen de hele dag. Dit tarief als volgt: instapbedrag 2 euro + 1,15 euro per km + wachtprijs 19,59 euro per uur. Tarief 2 is geldig op werkdagen van 8 tot 20 uur. Het tarief bedraagt: instapbedrag 2 euro + 0,90 euro per km + wachtprijs 19,49 euro per uur.

Bij deze prijzen kunnen nog allerlei supplementen van toepassing zijn. Ik geef hier een overzicht van de voornaamste:
- Vertrek of aankomst in de luchthaven: + 3,10 euro
- Vertrek of aankomst aan de kade voor cruiseschepen: + 2,10 euro
- Vertrek aan het congrescentrum Fira Barcelona l’Hospitalet : + 2,10 euro
- Vertrek aan het treinstation Sants: + 2,10 euro
- Supplement per koffer groter dan 55x35x35 cm: + 1,00 euro
- Nachten van vrij-, zater-, zon- of feestdag tussen 0 en 6 uur: + 2,00 euro
- Speciale nachten tussen 20 en 8 uur (23-24 juni, 24-25 december en 31 december-1 januari): + 3,10 euro

Houd er ook rekening mee dat een taxirit die vertrekt vanaf de luchthaven El Prat minimaal 20 euro kost (alle supplementen inbegrepen).

De prijs die je betaalt om een taxi op bestelling naar een afgesproken plek te laten komen bedraagt maximaal 4,20 euro in Tarief 1 en 3,40 euro in Tarief 2. De totale minimumprijs voor een rit op bestelling bedraagt 7 euro.

Tot slot wil ik nog even vermelden dat er een dienst is voor voorwerpen die gevonden of verloren zijn in een taxi. Deze dienst is bereikbaar van maandag tot en met vrijdag van 8 tot 20 uur via telefoonnummer 902 101 564. Na deze uren is er een antwoordapparaat ingeschakeld. Je kunt hier een verloren voorwerp melden en de taxichauffeurs kunnen hier meedelen als ze een voorwerp aantroffen in hun taxi. Het e-mailadres van deze dienst is: objper-taxi@amb.cat

Casa Lleó Morera

Op de Passeig de Gràcia bevinden zich tal van prachtige modernistische gebouwen, zoals het Casa Batlló en het Casa Amatller. Vandaar dat dit deel van de wijk Eixample in Barcelona ook wel de Quadrat d’Or wordt genoemd, hetgeen Gouden Vierkant betekent.


Aan huisnummer 35 van de Passeig de Gràcia staat er een minder bekend pareltje van het Catalaanse modernisme, het Casa Lleó Morera. Dat was een project uit 1902 van de architect Lluís Domènech i Montaner. Het ging eigenlijk over de complete renovatie van het Casa Rocamora dat reeds in 1864 op die plek gebouwd was.

Voor de decoratie van het huis werkten een groot aantal ambachtslui en kunstenaars samen, zoals dat gebruikelijk was in die periode. Mario Maragliano en Lluís Bru realiseerden de mozaïeken, Antoni Serra i Fiter de elementen in keramiek, Antoni Rigalt i Blanch de glasramen en Gaspar Homar en Josep Pey de meubelen.

De gevel van de benedenverdieping werd versierd met grote en diverse modernistische ornamenten. Het meest opvallend waren de beeldhouwwerken van Eusebi Arnau die vrouwelijke personages voorstelden en die zich bevonden aan de ramen naast de ingang van het gebouw. De onderkant van de galerij van de eerste verdieping was gedecoreerd met een groep beeldhouwwerken die vrouwelijke hoofden weergaven.

Al die ornamenten werden verwijderd toen de werken plaatsvonden voor de verbouwing van de benedenverdieping tot winkel. De beeldhouwwerken van Eusebi Arnau werden vernietigd en de vrouwelijke hoofden werden gerecupereerd door de verantwoordelijke van de nieuwe winkel. Later verkocht hij deze aan Salvador Dalí, die ze nog later zou plaatsen aan een gevel van de patio van zijn museum in Figueres.

Ter hoogte van de eerste verdieping, naast de vensters, staan er vrouwelijke figuren. Zij stellen de technische vooruitgang voor en tonen een grammofoon, een lichtpeertje, een telefoon en een camera.

De architect Òscar Tusquets stond aan het hoofd van de renovatie van de rest van het gebouw die halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw plaatsvond. Hij verving het pinakel bovenop het gebouw en de kroonlijst die reeds tijdens de Spaanse burgeroorlog in 1936 veel schade hadden opgelopen. In het jaar 1992 werd opnieuw een verbouwing uitgevoerd waarbij enkele originele elementen van de gevel werden gerecupereerd.

Aangezien het Casa Lleó Morera privé eigendom is, kan het spijtig genoeg binnenin niet bezocht worden. Desondanks loont het zeker de moeite om tijdens een wandeling over de Passeig de Gràcia even halt te houden bij dit prachtige gebouw.

Jazz Club Jamboree

Een begrip in Barcelona is Jamboree, een jazzclub die elke dag twee optredens presenteert. In deze jazzkelder op de Plaça Reial, vlakbij de Rambla, hebben in de loop der jaren vele jazzlegendes het beste van zichzelf gegeven. Als je van jazz en/of blues houdt, kan ik deze club absoluut aanbevelen.


Sinds de jaren 60 van de vorige eeuw biedt Jamboree een programmering aan van uiteenlopende Catalaanse en internationale jazzgroepen. Het gaat hierbij niet enkel om bekende namen maar ook om nieuwe maar veelbelovende artiesten. De club is bekend omwille van een goede mix tussen lokale en buitenlandse artiesten en om de brede waaier van stijlen die aan bod komen zoals dixieland, bop, fusion, vocale jazz, mainstream, nu jazz, tango jazz, flamenco jazz, latin jazz, avant-garde, blues en gospel.

De laatste jaren waren er onder andere concerten van Jerry Bergonzi, The Fringe, Mina Agossi, Freedom Jazz Quintet, Brian Auger, Jesse Davis, Dick Oats, Yarom Herman, Nasheet Waits, Christian Scott, Al Foster, Kurt Rosenwinkel, Mark Turner, Jordi Rossy, Perico Sambeat, Horacio Fumero, Albert Bover, Gorka Benítez en Giulia Valle.

Bijzonder zijn elke eerste dinsdag van de maand de optredens van een groep die tango jazz speelt. De laatste woensdag van de maand is het de beurt aan de Big Acoustic Band, de big band van Jamboree. Sinds 2001 organiseert Jamboree bovendien elke maandag WTF! Daar wordt jazzmuziek gemengd met hip-hop en elektronische muziek.

Barcelona was de eerste Spaanse stad waar jazz gespeeld werd. Volgens kenners werden de eerste jazzsessies er gehouden in de jaren 20, in het Teatre Principal op de Rambla. Na de Spaanse burgeroorlog ontstonden de Hot Club en de Jubilée Jazz Club die gerenommeerde artiesten naar Barcelona haalden. Het succes van Jubilée leidde tot de oprichting van de Jamboree.


In het begin van de jaren 60 maakte de ondernemer Joan Roselló van de bar Brindis op de Plaça Reial nr 7 een jazzkelder met de naam Jamboree, wat in Zoeloetaal “bijeenkomst van volksstammen” betekent. In die club werden oorspronkelijk jazz sessies gehouden van de Jubilée Jazz Club. In 1968 sloot Jamboree haar deuren, enerzijds door de gedaalde interesse in de jazzmuziek en anderzijds door het grote succes van het aanpalende Tarantos waar flamenco-optredens plaatsvonden.

In 1992 kocht Javier Cámara het lokaal waar eerder Jamboree gevestigd was met de bedoeling het te heropenen. In juli van dat jaar begon een nieuw tijdperk voor de jazzclub. Negen maanden later werd de club doorverkocht aan Grup Mas i Mas. Die is nu nog steeds eigenaar van Jamboree, net als van een aantal andere muziekclubs in de stad. Een nieuwe formule werd geïntroduceerd, de Jazz & Dance, waarbij na het dagelijkse concert een danssessie wordt gehouden onder begeleiding van gerenommeerde DJ’s van zwarte muziek. Deze formule zorgde ervoor dat in de loop der jaren opnieuw het succes groeide, ook bij het jongere publiek.

Jazz Club Jamboree is gelegen aan de Plaça Reial, nr 17. De jazzconcerten vinden dagelijks plaats om 21 en 23u en de discotheek opent telkens om 24u. Meer informatie over deze jazzkelder en de andere zalen van Grup Mas i Mas kun je consulteren op de website van Jamboree.

Gran Via de les Corts Catalanes

Eén van de belangrijkste lanen van Barcelona is de Gran Via de les Corts Catalanes, die ook kortweg Gran Via wordt genoemd. Zij doorkruist de hele stad, min of meer evenwijdig met de kust, over een afstand van meer dan 8 kilometer. Het is één van de langste straten van Spanje en de nummering van de huizen gaat tot maar liefst 1198.


De Gran Via begint aan de grens met de grensgemeente l’Hospitalet de Llobregat, aan de kant van de luchthaven El Prat en vlakbij de Plaça d’Ildefons Cerdà, en eindigt aan de andere zijde van Barcelona, aan de grens met Sant Adrià de Besòs. Aan de laan liggen ondermeer de volgende bekende pleinen: Plaça d’Espanya, Plaça de la Universitat, Plaça de Tetuan en Plaça de les Glòries Catalanes.

In het zuiden, aan de stadsgrens met l’Hospitalet de Llobregat, gaat de Gran Via de les Corts Catalanes over in de Avinguda de la Granvia de l’Hospitalet en aan de noordzijde van de stad, bij de Plaça de les Glòries, verandert de Gran Via in een stedelijke autoweg.

In het ontwerp van de stadsarchitect Cerdà uit de tweede helft van de 19de eeuw dat “Projecte de reforma i eixample de Barcelona” heette en dat nu voornamelijk bekend is onder de naam “Pla Cerdà” werd de indeling van Barcelona grondig gewijzigd en de stad erg uitgebreid. De wijk Eixample, bijvoorbeeld, dateert uit die periode. De brede laan die nu Gran Via heet moest een brede laan worden die de dorpen rond het kustgebied van de stad met elkaar zou verbinden. Deze nieuwe weg kreeg oorspronkelijk de naam Letter N, Nummer 11.

In 1900 werd deze benaming echter vervangen door Cortes, een naam die men aanhield tot 1931. In dat jaar, na het uitroepen van de Tweede Spaanse Republiek, werd de laan tot Avenida de las Cortes Catalanas herdoopt. Op het deel van de laan tussen de Carrer de Balmes en de Rambla de Catalunya vielen diverse bommen van de Italiaanse luchtmacht tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1938). In 2001 werd een monument ingehuldigd ter nagedachtenis van de slachtoffers hiervan, vlakbij theater Coliseum.

Tijdens de dictatuur van Franco werd de weg officieel Avenida de José Antonio Primo de Rivera genoemd, naar de zoon van de ex-dictator Miguel Primo de Rivera. In 1979 tot slot, na het herstel van de democratie, werd de laan hernoemd en kreeg het haar huidige naam: Gran Via de les Corts Catalanes.