Estació de França

Het tweede belangrijkste treinstation van Barcelona, na het station van Sants, heet Estació de França (de Catalaanse benaming voor Station van Frankrijk). Dit treinstation is voornamelijk de moeite waard omwille van haar spectaculaire architectuur.


Het Estació de França ligt aan de Avinguda del Marquès de l’Argentera, in het district Ciutat Vella, dichtbij Barceloneta en het Parc de la Ciutadella.Het was de Markies van Argentera, de spoorwegingenieur Eduard Maristany, die aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw het spoorwegnetwerk in en rond Barcelona uittekende.

De naam Estació de França werd reeds gebruikt vóór het huidige station werd aangelegd in 1929. Het oorspronkelijke gebouw was eigendom van de spoorwegmaatschappij Camins de Ferro de Barcelona a Girona, gesticht in 1862. In 1875 fusioneerde die met een andere spoorwegmaatschappij, de Companyia del Ferrocarril de Tarragona a Martorell i Barcelona. De naam van de nieuwe onderneming was Companyia dels Ferrocarrils de Tarragona a Barcelona i França (TBF).

Op 20 januari 1878 werd het treinspoor tot aan het grensstadje Portbou in gebruik genomen, wat het begin betekende van een internationale spoorverbinding met Frankrijk, vandaar de naam Estació de França. In 1898 werd de firma TBF wegens betalingsproblemen overgenomen door de spoorwegonderneming Companyia dels Ferrocarrils de Madrid a Saragossa i a Alacant (MZA). Zij verwierf op die manier ook het stationsgebouw.

De reizigersgebouwen van het Estació de França werden ontworpen door de architect Pedro Muguruza. De werken aan het nieuwe station begonnen in het jaar 1926 en het complex werd ingehuldigd door koning Alfons XIII in 1929 ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van Barcelona.

De stationsgebouwen bevinden zich rond de sporen in een U-vorm en bij de constructie ervan werden luxueuze materialen gebruikt zoals marmer, brons, glasramen enz. De twaalf sporen en zeven perrons binnenin de U-vorm zijn afgedekt met twee metalen luifels van 29 meter hoog en 195 meter lang. Daarnaast zijn er aan de buitenkant nog twee sporen met een perron en diverse parkeersporen.

Tussen 1988 en 1992 werd het Estació de França gesloten en volledig gerenoveerd. Daardoor heeft het zijn indrukwekkende uitstraling van vroeger teruggekregen.

Momenteel vertrekken vanuit het Estació de França ondermeer de regionale treinen naar het Zuiden en Westen van Catalonië, de Talgo-trein naar Montpellier, de Trenhotel naar verschillende Europese bestemmingen en de lokale treinen naar Vilanova i la Geltrú en Sant Vicenç de Calders. Deze laatste doen ook de luchthaven El Prat aan.

Weersverwachting voor Barcelona

Sinds enige tijd kun je op mijn blog ook de weersverwachting consulteren voor Barcelona voor vandaag en de komende dagen. In samenwerking met Weerplaza.nl worden de volgende gegevens getoond: de verwachte maximum- en minimumtemperaturen, het weerbeeld (zonnig, licht bewolkt, onweer, enz.), de windrichting en –snelheid en de kans op neerslag. Hieronder vind je alvast een voorbeeld.

De link naar dit weerbericht bevindt zich in de rechterzijbalk onder het icoon met het actuele weer. Als je in de toekomst snel de weersverwachting in Barcelona wil raadplegen, maak dan gerust op je computer of smartphone een snellink naar de volgende pagina: Weersverwachting komende dagen.

Danstheater Mercat de les Flors

In het voormalige Palau de l’Agricultura, dat gebouwd werd ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1929 op de heuvel Montjuïc, is sinds bijna drie decennia het stedelijke theater Mercat de les Flors gevestigd. De naam betekent “Bloemenmarkt” in het Catalaans. Momenteel wordt dit theater beschouwd als een referentiepunt voor de creatie, productie en verspreiding van dans en bewegingskunsten.


Toen in 1983 het stuk De Tragedie van Carmen van Peter Brook werd opgevoerd in het leegstaande Palau de l’Agricultura, raakten de verantwoordelijken voor cultuur van de stad Barcelona zodanig geënthousiasmeerd dat ze beslisten de ruimte te verbouwen tot theater. De Mercat de les Flors werd in 1985 officieel ingehuldigd als stedelijk theater met de opvoering van Mahabarata, nogmaals een stuk van Peter Brook. De grote koepel van 12 meter doorsnede in de foyer werd geschilderd door de Mallorcaanse kunstenaar Miquel Barceló.

In 1990 keurde het stadsbestuur van Barcelona de uitbreiding van de Mercat de les Flors goed, zodat een nieuwe zaal werd gebouwd, met de naam Espai B. Deze ruimte werd echter afgebroken voor de aanleg van het gebouw van het Institut del Teatre.

Momenteel beschikt het complex over vier zalen: de Sala Maria Aurèlia Capmany (genoemd naar de Schepen van Cultuur die in 1983 het project ondersteunde), de Sala Ovidi Montllor (een Valenciaans acteur en zanger-componist) die gedeeld wordt met het Institut del Teatre, en voor kleinschalige activiteiten de Sala Sebastià Gasch (een Catalaanse kunstcriticus) en de Sala Pina Bausch (een Duitse danseres en choreografe).

Sinds het begin van de Mercat de les Flors hebben er uiteenlopende voorstellingen plaatsgevonden: van theater tot dans en van muziek tot mediakunst. Enkele van de regisseurs die er stukken hebben gebracht zijn: Peter Stein, Roger Bernat, Mario Gas en Calixto Bieito. Onder de gezelschappen die er hebben opgetreden bevinden zich Phillipe Genty, Wim Vandekeybus en Rosas. Er vonden ook al festivals plaats zoals het ArtFutura, het Festival Àsia en Primavera Sound. Concerten waren er ondermeer van Georges Moustaki en Carles Santos.

De Mercat de les Flors bevindt zich in een zone die de Ciutat del Teatre (Theaterstad) wordt genoemd. Hier vind je buiten de Mercat de les Flors, het eerder vermelde Institut del Teatre en het Teatre Lliure.

Kijk voor de actuele programmering van dit danstheater op de website van Mercat de les Flors.

Palau de la Virreina

Aan de Rambla, op de hoek met de wijk El Raval, staat een gebouw enkele meters verder naar achteren dan de andere gebouwen van de straat. Het is het Palau de la Virreina, één van de beste voorbeelden van de barokke bouwstijl in de Catalaanse architectuur.


De zalen en de patio van het gebouw doen dienst als ruimte voor tijdelijke exposities, ondermeer van La Virreina Centre de la Imatge, een kunstencentrum met voornamelijk aandacht voor fotografie. Het is ook de zetel van de dienst Cultuur van het stadhuis van Barcelona. En naast een permanente tentoonstelling van de Reuzen van Barcelona, vind je er ook Tiquet Rambles, waar je last-minute tickets kunt kopen voor theater, concerten, musea en filmvoorstellingen.

Aan het einde van de achttiende eeuw keerde Manuel Amat i Junyent, markies van Castellbell en onderkoning van Peru, terug naar Barcelona met een groot fortuin. Om zijn rijkdom te tonen liet hij een paleis bouwen met barokke en rococo decoratie. Dit gebouw werd opgericht tussen 1772 en 1778 en na het vroege overlijden van Amat ging zijn weduwe er wonen. Vandaar dat het gebouw bekend staat onder de naam Palau de la Virreina, wat Paleis van de Onderkoningin betekent in het Catalaans.

De plannen voor het paleis werden reeds getekend in 1770 maar het is niet met zekerheid bekend wie ze maakte. Men vermoedt dat het Josep Ausich was. De bouwwerken vonden plaats onder leiding van Carles Grau. Ondermeer de beeldhouwer Francesc Serra werkte mee aan het gebouw.

De hoofdgevel bestaat uit een symmetrische structuur met verticale assen en bevat balkons en zes pilaren met ionische kapitelen. De balkons zijn voorzien van relingen in smeedijzer. Twaalf kraagstenen ondersteunen een kroonlijst waarop een balustrade staat met twaalf grote vazen. De patio is bijzonder sfeervol en bevat een dubbel bordes vanwaar men de grote vensters van de salons kan zien die ingelijst zijn met gestreepte pilaren en rijkversierde panelen.

Het Palau de la Virreina en de tentoonstellingen zijn toegankelijk van dinsdag tot en met zondag van 12 tot 20u. En alvast nog een leuk detail: de inkom is gratis. Kijk voor informatie over de huidige tijdelijke exposities even op de website van Virreina Centre de la Imatge.