Begraafplaats van Poblenou

In de wijk Poblenou ligt een sfeervol kerkhof met dezelfde naam. Samen met de begraafplaats van Montjuïc is het het voornaamste kerkhof van de stad. Het bevindt zich aan de Carrer Taulat nr 2, aan het einde van de Avinguda Icària. Het werd in gebruik genomen in 1775 door de bisschop van Barcelona, Josep Climent i Avinent, op enkele braakliggende terreinen vlakbij het huidige strand van Mar Bella.


De begraafplaats van Poblenou was het eerste kerkhof in Barcelona buiten de stadsmuren. Het werd oorspronkelijk aangelegd om de ongezonde situatie op te lossen binnen de muren van de stad door het letterlijk opeenstapelen van lijken in de grafkuilen van de diverse parochies.

Het originele kerkhof werd vernietigd door de troepen van Napoleon. In 1813 kreeg Antonio Ginesi, een jonge Italiaanse architect, de opdracht op een nieuwe begraafplaats te ontwerpen. Deze werd ingewijd door de bisschop Sitjar op 15 april 1819. De neoclassicistische vormen van Ginesi’s kerkhof, met gelijkmatig verdeelde en geordende graven, gaven de smaak weer van de rijke handelaren en fabrikanten van Barcelona, in het bijzonder de uit Amerika teruggekeerde kolonisten.

In 1821 was deze begraafplaats onverwachts reeds volledig in gebruik ten gevolge van een verschrikkelijke epidemie van gele koorts die in Barcelona 6.000 doden veroorzaakte.

Sinds haar ingebruikname zijn er diverse aanpassingen en uitbreidingen geweest van het Cementiri de Poblenou. De voornaamste vond plaats in 1849 toen Joan Nolla de zone met grafkelders bouwde met kunst- en bouwwerken van bekende architecten en beeldhouwers. Je merkt hier duidelijk de wil van de burgerij van Barcelona van halverwege de negentiende eeuw om hun sociaal prestige en weelde in het openbaar te tonen.

Het kerkhof van Poblenou kan elke dag bezocht worden tussen 8 en 18 uur. Elke 1ste en 3de zondag van de maand zijn er ook geleide bezoeken, in het Spaans en het Catalaans. Meer info over deze bezoeken kun je nalezen op de webpagina van Cementiris de Barcelona.

Avinguda Diagonal

Net als de Gran Via is de Avinguda Diagonal één van de belangrijkste verkeersaders van Barcelona. Toen Ildefons Cerdà de plannen ontwierp voor de uitbreiding van de stad aan het einde van de negentiende eeuw, tekende hij naast de rechtlijnige en rechthoekige structuur ook een aantal wegen die op diagonale wijze de stad moesten doorkruisen. De Avinguda Diagonal was daar één van.


De Avinguda Diagonal, die meestal kortweg Diagonal wordt genoemd, loopt door Barcelona vanaf de zee aan het Parc del Fòrum tot aan de stadsgrens met de gemeente Esplugues de Llobregat. De weg is 11 km lang en kruist ondermeer de Passeig de Gràcia en de Passeig de Sant Joan.

Op de Plaça de les Glòries Catalanes dwarst ze zowel de Gran Via als de Avinguda Meridiana, hetgeen aanleiding geeft tot een druk en ingewikkeld verkeersknooppunt. Sinds vele jaren is hier om die reden een viaduct aangelegd om de verkeersdoorstroming toch mogelijk te maken. De bedoeling is echter dat in de nabije toekomst dit knooppunt volledig wordt heraangelegd.

Rondom de Diagonal zijn in de loop der jaren grote buildings, winkelcentra en universitaire campussen aangelegd. Er bevinden zich ook belangrijke modernistische gebouwen zoals het Casa de les Punxes. Daarnaast vind je er nog het Palau Reial de Pedralbes (Koninklijk Paleis van Pedralbes) wat de huidige zetel is voor de Unió per al Mediterrani (Unie van Landen aan de Middellandse Zee).

Hoewel deze belangrijke laan in de volksmond steeds Diagonal werd genoemd, was die naam niet altijd de officiële. Omwille van de verschillende politieke omstandigheden in de negentiende en twintigste eeuw kreeg deze weg meermaals een andere naam, telkens ter ere van een bepaalde gebeurtenis of van een of ander personage dat een belangrijke rol had gespeeld bij een specifieke politieke omwenteling.

Meer bepaald kreeg de Diagonal in de loop der jaren de volgende benamingen:

- Gran Via Diagonal: originale naam die Ildefons Cerdà aan de laan gaf
- Avinguda d’Argüelles: vanaf 1874
- Avinguda de la Nacionalitat Catalana: vanaf 1922, tijdens de Mancomunitat de Catalunya (een soort Gemenebest van Catalaanse provincies)
- Avinguda d’Alfonso XIII: vanaf 1924, tijdens de dictatuur van Primo de Rivera werd de laan vernoemd naar de Spaanse koning Alfonso XIII
- Avinguda del Catorze de Abril: vanaf 1931, tijdens de tweede Spaanse Republiek
- Gran Via Diagonal: voorlopige benaming in 1939 na de verovering van Barcelona door de fascistische troepen
- Avinguda del Generalísimo Francisco Franco: vanaf 1939, tijdens de dictatuur van Francisco Franco
- Avinguda Diagonal: sinds 1979, huidige benaming sinds de herinvoering van de democratie

Tot slot wil ik nog vermelden dat in maart 2010 een referendum werd gehouden met betrekking tot de heraanleg van de Diagonal. De bedoeling was de weg aan te passen aan de grondig gewijzigde verkeerssituatie. Aangezien de twee opties die door het stadsbestuur van Barcelona waren voorgesteld echter werden afgewezen door de kiezers, blijft voorlopig de inrichting van deze belangrijke laan ongewijzigd.

Barcelona met kinderen bezoeken

Als je Barcelona bezoekt met kinderen dan zullen zij het zeker naar hun zin hebben. Je vindt hier namelijk een grote verscheidenheid aan kindvriendelijke musea, parken en andere bezienswaardigheden. In deze post wil ik er graag een tiental op een rijtje zetten.

In de eerste plaats heb je een aantal musea waar de kids zich zeker zullen vermaken. Het wetenschapsmuseum CosmoCaixa en het Museu d’Història de Catalunya, over de geschiedenis van Catalonië, kwamen reeds aan bod in mijn artikel Musea waar ook kinderen zich amuseren. Daarnaast kun je nog het Mammoet Museum van Barcelona bezoeken waar kinderen vooral onder de indruk zullen zijn van de levensgrote reproducties van allerlei dieren uit de prehistorie.


Een andere leuke attractie voor kids zijn de levende standbeelden op de Rambla. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat staan er over de hele Rambla talloze artiesten verkleed als grappige of schrikwekkende standbeelden. Neem hier tussendoor ook even een kijkje in het Palau de la Virreina waar je de reuzen van de stad Barcelona gratis kunt bewonderen.

Aan het uiteinde van de Rambla staat het standbeeld van Columbus. De meeste kinderen vinden het erg amusant om met de lift binnen in dit reuzenstandbeeld naar de uitkijktoren helemaal bovenaan te gaan.

Vlakbij het standbeeld van Columbus heb je dan het winkel- en vrije tijdscentrum Maremàgnum. Hier is het Aquàrium, één van de grootste van Europa met meer dan 450 verschillende dier- en plantensoorten, zeker een bezoek waard.

Nog een leuk idee is de Zoo van Barcelona. Het is één van de voornaamste dierentuinen van Europa. De Zoo bevindt zich op de terreinen van het Parc de la Ciutadella dat op zich ook meer dan de moeite waard is om met de kids te bezoeken. Je vindt hier ondermeer een indrukwekkende reproductie van een mammoet waar je prachtige foto’s kunt maken en een meertje waar je met roeibootjes kunt varen.


Als jouw kids houden van voetbal, dan mag natuurlijk een bezoek aan Camp Nou, het stadion van FC Barcelona, zeker niet ontbreken op de agenda. Hier bevindt zich eveneens het interactieve Museum van Barça.

Tot slot is er nog Tibidabo waar niet alleen een attractiepark is gelegen maar waar je ook gewoon kunt wandelen en genieten van het spectaculaire uitzicht over heel Barcelona. Een uitstapje maken naar dit park met de Blauwe Tram, een tram van meer dan 100 jaar oud, zal de kids zeker boeien.

Escalivada, een typisch Catalaans gerecht

Wanneer je een traditioneel restaurant bezoekt in Barcelona of elders in Catalonië, dan vind je er steevast escalivada op het menu. Dit van oudsher populaire voorgerecht wordt bereid met paprika, aubergines, ui en soms met aardappelen of gezouten kabeljauw. Escalivada dient ook als bijgerecht bij een vleesschotel of als beleg voor een coca (een platte koek van pizza-achtig deeg).


Het woord “escalivada” komt van het Catalaanse werkwoord “escalivar”, wat letterlijk “op smeulende as roosteren” betekent. Om escalivada te bereiden moeten de ingrediënten lange tijd geroosterd worden. Wanneer de groenten gaar zijn, worden ze gepeld en gekruid met zout, peper en olijfolie.

Er bestaan talloze variaties op de bereiding van escalivada. Ik voeg hierbij een recept waarbij niet alleen aubergines, uien en paprika’s maar ook tomaten en look gebruikt worden.

Ingrediënten: 4 middelgrote aubergines, 4 grote rode paprika’s, 4 kleine uien, 3 kleine tomaten en 2 teentjes knoflook, zout, peper en olijfolie virgen extra. De bereidingstijd bedraagt ongeveer 50 minuten.

De traditionele manier om escalivada te bereiden is op een braadrooster met open vuur. Je kunt echter ook een oven gebruiken. Verwarm deze voor op 200 graden en verlaag de temperatuur daarna tot 180 graden. Leg de aubergines, paprika’s en uien op een ovenschotel en plaats deze in het midden van de oven.

Na ongeveer 25 minuten leg je er ook de tomaten bij. Controleer na 40 minuten of de groenten gaar zijn en indien dit het geval is, zet dan de oven uit. In het andere geval laat je de groenten nog enkele minuten roosteren.

Neem nu de groenten, soort per soort, uit de oven en wikkel ze in oud krantenpapier (behalve de tomaten). Laat ze gedurende 20 minuten rusten. De bedoeling hiervan is om ze daarna gemakkelijker te kunnen pellen. Pel vervolgens de groenten en verwijder de zaadjes van de paprika’s. Je zult merken dat het handig is een kom met water bij de hand te hebben omdat bij het pellen de zaadjes en de schil van de paprika’s aan de vingers blijven kleven.

Wanneer alle groenten gepeld zijn, snij ze overlangs in reepjes en plaats ze op een schotel. Strooi er de fijngemalen knoflook over, wat peper en zout en giet er een flinke scheut olijfolie bovenop. Meestal wordt de escalivada nog lauw opgediend.

Smakelijk!